Naar de stad, dingen doen

Sjaan had een sjagrijnige middag. Hoe dat kwam, daar zal ik het niet over hebben. Sjaan was vaak sjagrijnig en goed in het verdrijven van zo’n bui. Ze ging dan de stad in. Met de fiets. Maar deze keer besloot ze de tram te nemen.

Het begon al op de halte van lijn 13 richting binnenstad. Het was net half twee ‘s middags en de tram kwam maar niet. Ze liep op en neer langs de verhoging met geblokte stoeptegels, grijs en roze. Er stonden nog wat mensen, een man in een lange regenjas, een moeder met aan iedere hand een peuter en er stonden twee meisjes die een jongen helemaal aan de andere zijde van de halte stonden uit te dagen:

‘Hé, joh, kom eens hier als je durft.’ Ze floten er bij, het leek de omgekeerde wereld wel. Al deze mensen stonden verder rustig op hun plek te wachten. De peuters hielden de moeder stevig vast. De meisjes riepen wel, maar bleven op hun plek staan. Sjaan banjerde op en neer, naar voor en naar achteren en weer terug. Het was om zenuwachtig van te worden. Wel, de enige die dat werd was Sjaan zelf, sjagrijnig en nu ook nog nerveus. Eindelijk kwam de tram piepend o de hoek en piepend tot stilstand. voor de opstapplaats.

Toen Sjaan instapte zei ze tegen de conductrice:
‘Zo, was de lunchpauze gezellig?’
‘Wat bedoelt u, mevrouw? Hoeveel zones?’ De conductrice wachtte met haar stempel opgeheven op antwoord. Sjaan zei niets en toen:
‘Ik vraag of de lunchpauze zo gezellig was dat ie wat uitliep.’
‘Mevrouw geeft u antwoord, of anders verlaat u de tram.’
‘Ja, dat is goed, laat u de anderen maar voorgaan. Sjaan ging op een bankje pal achter het loket van de conductrice zitten en gebaarde de anderen door te gaan.
Iedereen  liet afstempelen en toen zette de tram zich in beweging. De conductrice gebaarde Sjaan te komen.
‘Ja straks’, riep Sjaan, ‘Ik ben nog even aan het lunchen.’

De conductrice fluisterde iets in de hoorn, waarschijnlijk met de bestuurder, want nog voor de volgende halte stopte de tram, de conductrice kwam uit haar hokje en verzocht Sjaan uit te stappen. de twee meiden hadden een hele tijd toegekeken, grijnzend. Sjaan zei nog:
‘Eerst even aflunchen.’, maar dat pikte de conductrice niet meer. De trambestuurder liep naar achteren voor assistentie. De deur stond open. Sjaan vertrok met een kwaad gezicht uit de tram. Nu moest ze lopen.

Het verhaal van achteren naar voren

Daar stond ze nu. Hoe was dat nou toch gekomen?

Ja, dat de trambestuurder naar achteren kwam. Dat had ze niet verwacht. Die conductrice alleen had ze nog wel aangekund. Het was toch gewoon redelijk van haar: ze laten mij wachten, dan laat ik hen ook wachten. Nee, natuurlijk begrijpen ze dat niet meteen. Zo iets moet je even volhouden om door te laten dringen. En die meiden dan, die waren toch brutaal genoeg om er ook iets van te zeggen. Alleen maar grijzend kijken, slap hoor.

Eerst had die conductrice het nog niet door, dacht dat ze mijn opmerking kon negeren. ZE dwong me zelfs om met een herhaling te komen. ‘Hoeveel zones, mevrouw?’ Daar had ik het niet over. Nee. toch.

En al die andere mensen dan? Die jongen helemaal vooraan die wou toch ook dat de tram zo kwam. Je zult maar uitgedaagd worden door zo’n stel grietjes. Hij had toch ook wel een opmerking kunnen maken tegen de conductrice. En die man in de grijze regenjas, die zag er uit als een pietje-precies. Zulke mensen kunnen heel effectief iemand op zijn nummer zetten. En dan die moeder met aan iedere hand een peuter. Denk je dat het een lolletje is zo’n stel kinderen stevig vast te moeten houden om te voorkomen dat ze de straat op rennen.Zo’n conductrice had dat toch zelf moeten zien, zelf haar excuses moeten aanbieden. Misschien was de tram wel opgehouden in het verkeer. Dat had toch ook gekund, terwijl ik daar op de roodgrijs geblokte tegels van de tramhalte op en neer banjerde. Als je niet weet wat er aan de hand is, natuurlijk word je daar nerveus van. Ik was toch al niet in de stemming. Nee, juist omdat ik  niet in de stemming was ging ik de stad in. Meestal helpt dat wel. Dat is altijd wel een goed idee om mijn humeur weer op peil te krijgen. Was ik maar met de fiets gegaan.

CC BY-NC 4.0
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.