Het optreden

1- Goh, ik ken je niet.
2- Nee, ik jou ook niet.
1- Hoe kom je hier zo verzeild?
2- Nou, ik liep hier even in het park, want ik hoorde dat er verderop een band optreedt. Weet jij misschien of ze al bezig zijn?
1- Nee, joh, dan zou je dat wel horen.
2- Maar er treedt toch een band Op? Of heb ik het mis?
1- Ja, er treedt een band op, maar later op de avond pas.
2- Een bekende band?
1- Weet jij dat dan niet? Ga jij op zoek naar een band terwijl je niet weet elke en wanneer precies?
2- Nou ja, het is toch niet verboden om hier rond te lopen en ik laat me graag verrassen?
1- Ja, ik vond al dat je zo zoekend rondliep. Daarom sprak ik je ook aan.
2- Zoekend rondlopen, is dat uitnodigend?
1- Nogal, vooral als je er zo opmerkelijk uitziet.
2- Hoe zo, zie ik er niet goed uit ?
1- Ja joh, juist wel. Alles rood, Rode schoenen, zelfs je das is rood.
2- Meestal draag ik geen das, maar in de klerenkast zag ik dat ik toch wel veel rode spullen heb en dat ik die eigenlijk nooit samen aandoe. Ken je dat dat je uit dingen die je al tijden hebt opeens nieuwe mogelijkheden ziet?
1- In wat voor bewustzijnstaat ben je dan, is die dan anders dan anders?
2- Ja, dat is een interessante vraag. Mag ik daaruit opmaken dat het gegeven voor jou volstrekt nieuw is?
1- Nou, dat niet. Maar soms valt mijn oog ergens open dan moet ik het weten, dan moet ik weten wat er achter zit.
2- Ben ik de eerste waar je oog op valt vandaag?
1- nou nee, dat niet, maar ik kan wel zeggen dat jij van alle ontmoetingen vandaag veruit het interessantse bent.
2- Goh, en ik heb nog helemaal niets gezegd. Jij begint een soort van interview terwijl een gesprek mij boeiender lijkt. Dat ik ook iets vraag en dat jij ook iets van een antwoord geeft.
1- Jij bedoelt een soort van ‘mutualiteit’? Heb je dat altijd dat wederkeringheid nodig is om te kunen functioneren?
2- ‘Kunnen’, ‘kunnen’, het gaat meer om willen. Weet je dat het een belangrijke maatschappelijke vraag is, of iets op wederkerigheid gebaseerd moet zijn of niet.
1- ‘Iets’, wat bedoel je met ‘iets’?
2- Dame, moet je eens goed luisteren. Ik vind het prima dat je mij aanspreekt en dat je dingen van weten wil, sterker, ik wil er zelfs antwoord op geven, maar ik laat me niet zo maar door een wildvreemde interviewen, terwijl ik hier rustig door het Vonderpark loop omdat er straks een openluchtconcert gegeven wordt.
1- Nou, da’s goed dan. Dan kom jij op mijn lijstje ‘gesloten karakters’.
2- Ben je een onderzoek aan het doen?
1- Ja, en daar achter die boom staat een camera die het hele gesprek opgenomen heeft. We zullen alle wendingen in het gesprek analyseren.
2- Ook als ik dat niet wil?
1- Dit is de openbare weg. Je had ook gewoon kunnen groeten en doorlopen. Ik heb je niet gedwongen mij te antwoorden.
2- Weet je, er is iets wat ik nog niet verteld heb. Ik ben degene die vanavond op ga treden. Denk je dat je bij mijn publiek aanwezig kunt zijn? Dat zou ik op prijs stellen.
1- Waarom?
2- Wacht maar af.

CC BY-NC 4.0
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.